Συνιστά η μη κρίση εκ νέου προϊσταμένου υποβιβασμό του ;

 //  29 December 2008  //  Συχνές Ερωτήσεις  // 

Απάντηση: Όπως έχει κριθεί, ενόψει εφαρμογής των άρθρων 9 και 14 του ν. 1586/1986, η επιλογή από το υπηρεσιακό συμβούλιο των υπαλλήλων που ασκούν καθήκοντα προϊσταμένων Διευθύνσεων, τμημάτων και άλλων υπηρεσιακών μονάδων, αποτελεί χρονικώς περιορισμένη και ανακλητή ανάθεση καθηκόντων και όχι βαθμολογική μεταβολή της καταστάσεώς τους (προαγωγή), εφόσον μετά τη λήξη της θητείας τους οι επιλεγόμενοι υπάλληλοι επανέρχονται στα καθήκοντα του βαθμού τους (ΣτΕ 2934/1993). Συνεπώς, η υπηρεσιακή μεταβολή, δυνάμει της οποίας οι ως άνω υπάλληλοι παύουν να ασκούν καθήκοντα προϊσταμένων Διευθύνσεων, τμημάτων κλπ, ακόμα και προ της λήξεως της τριετούς θητείας τους, δεν αποτελεί υποβιβασμό κατά την έννοια του άρθρου 103 παρ. 4 του Συντάγματος και η διοικητική πράξη, που επιφέρει την υπηρεσιακή αυτή μεταβολή, προσβάλλεται με ένδικο μέσο που δεν έχει χαρακτήρα υπαλληλικής προσφυγής, αλλά αιτήσεως ακυρώσεως (ΣτΕ 147/1998).

Με λίγα λόγια, αποσυνδέονται τα καθήκοντα των προϊσταμένων Διευθύνσεων, τμημάτων και άλλων υπηρεσιακών μονάδων από το βαθμό που κατέχει ο υπάλληλος, η δε επιλογή των υπαλλήλων που ασκούν τα καθήκοντα αυτά γίνεται από το υπηρεσιακό συμβούλιο μεταξύ εκείνων που κατατάσσονται στον Α βαθμό (υπό προϋποθέσεις και στον Β βαθμό) και αποτελεί χρονικώς περιορισμένη, ήτοι με τριετή θητεία, και ανακλητή ανάθεση καθηκόντων και όχι βαθμολογική μεταβολή της καταστάσεώς τους, εφόσον μετά τη λήξη της θητείας τους επανέρχονται στα καθήκοντα του βαθμού τους. Η ρύθμιση αυτή, που επιχειρείται στο πλαίσιο μιας ευρύτερης αναδιοργανώσεως της Διοίκησης, δεν αντίκειται στο άρθρο 103 του Συντάγματος, δε συνιστά δηλαδή υποβιβασμό του υπαλλήλου, εφόσον δεν παραβιάζεται ο κανόνας οργανώσεως και στελεχώσεως της Διοίκησης με μονίμους υπαλλήλους.